سلاحهای تمرینی آیکیدو
سلاحها در بسیاری از سبکها و دوجوهای آیکیدو برای درک بهتر فاصله، زمانبندی، مرکز بدن، هماهنگی و اصول حرکت استفاده میشوند.
این ابزارها صرفاً برای یادگیری مبارزه با سلاح نیستند؛ بلکه میتوانند درک هنرجو از اصول حرکتی آیکیدو را عمیقتر کنند.
بوکن – Bokken
بوکن (Bokken) شمشیر چوبی تمرینی ژاپنی است که در تمرینهای آیکیدو مورد استفاده قرار میگیرد.
در برخی منابع و مکاتب، واژهی Bokutō نیز برای آن به کار میرود.
تمرین با بوکن میتواند به درک بهتر فاصله، خط حمله، مرکز، زاویه و زمانبندی کمک کند.
با وجود چوبی بودن، بوکن همچنان یک ابزار تمرینی جدی است و باید با همان میزان توجه و احترام با آن رفتار کرد.
جو – Jō
جو (Jō) یک چوب بلند تمرینی است که در بسیاری از سیستمهای آیکیدو مورد استفاده قرار میگیرد.
تمرین با جو به هنرجو امکان میدهد رابطهی میان بدن، مرکز، فاصله و امتداد حرکت را بهتر درک کند.
حرکت جو تنها حرکت دادن یک چوب نیست؛ بلکه ادامهی حرکت بدن و مرکز تمرینکننده است.
تانتو – Tantō
تانتو (Tantō) یک تیغهی کوتاه ژاپنی است که در تمرینهای آیکیدو معمولاً به صورت ابزار تمرینی، اغلب با نسخههای چوبی یا آموزشی، مورد استفاده قرار میگیرد.
تمرین با تانتو توجه ویژهای به فاصله، زمانبندی، زاویهی حمله و آرامش ذهنی نیاز دارد.
در تمرینهای آیکیدو، هدف استفاده از سلاح برای ایجاد خشونت نیست؛ بلکه شناخت بهتر اصول حرکت و مواجهه با حمله است.
احترام به سلاح
پیش از برداشتن یا پس از قرار دادن سلاح، باید با توجه و نظم رفتار کرد.
سلاح تمرینی نباید برای شوخی، بازی یا تهدید دیگران استفاده شود.
در دوجو، همانگونه که برای استاد، همراه تمرینی و فضای تمرین احترام قائل هستیم، ابزار تمرین نیز با دقت و احترام نگهداری میشود.
لباس و سلاح؛ ادامهی تمرین
دوجی، هاکاما، بوکن، جو و تانتو هر کدام بخشی از زبان آیکیدو هستند.
شناخت آنها تنها شناخت چند واژهی ژاپنی نیست؛ بلکه آشنایی با سنتی است که در آن نظم، توجه، احترام و آگاهی از بدن و فضا اهمیت زیادی دارد.
در نهایت، ارزش این ابزارها در خود آنها نیست.
آنچه اهمیت دارد، چیزی است که هنرجو از طریق آنها در مسیر تمرین میآموزد.
لباس و ابزارهای تمرین آیکیدو
لباس و ابزارهای تمرین در آیکیدو تنها وسایل مورد استفاده در کلاس نیستند. هر یک از آنها بخشی از فرهنگ تمرین و سنت بودو را با خود همراه دارند.
شناخت درست این پوشش و ابزارها، به هنرجو کمک میکند تا با آگاهی بیشتری وارد فضای تمرین شود.
دوجی – Dōgi
لباس اصلی تمرین آیکیدو «دوجی» (Dōgi) نام دارد و در بسیاری از دوجوها به اختصار «گی» (Gi) نیز گفته میشود.
دوجی باید تمیز، مرتب و مناسب تمرین باشد. لباس تمرین به گونهای طراحی شده است که آزادی حرکت کافی برای اجرای فنون، گرفتن لباس و انجام حرکات روی تاتامی را فراهم کند.
نحوهی پوشیدن لباس
در آیکیدو، مانند بسیاری از هنرهای رزمی ژاپنی، قسمت چپ لباس روی قسمت راست قرار میگیرد.
یعنی هنگام بستن ژاکت، لبهی سمت چپ باید روی لبهی سمت راست قرار داشته باشد.
این ترتیب را باید همیشه رعایت کرد.
اُبی – Obi
«اُبی» کمربندی است که روی دوجی بسته میشود.
اُبی علاوه بر نگه داشتن لباس، بخشی از نظم و ظاهر تمرین است و بسته شدن صحیح آن اهمیت دارد.
کمربند باید به اندازهای محکم باشد که هنگام تمرین باز نشود، اما نباید حرکت و تنفس را محدود کند.
هاکاما – Hakama
هاکاما نوعی پوشش سنتی ژاپنی است که در بسیاری از دوجوهای آیکیدو توسط هنرجویان ارشدتر پوشیده میشود.
هاکاما از نظر ظاهری شبیه یک شلوار بسیار گشاد است و دارای چینهای مشخصی است که در سنت ژاپنی برای آنها معانی و نمادهایی نیز در نظر گرفته شده است.
با این حال، شیوهی پوشیدن هاکاما، زمان مجاز برای پوشیدن آن و حتی اینکه از چه درجهای به بعد استفاده شود، در دوجوها و سازمانهای مختلف آیکیدو یکسان نیست.
بنابراین در هر دوجو باید از سنت همان مدرسه پیروی کرد.
هاکاما نباید نشانهای برای برتری شخصی تلقی شود؛ بلکه میتواند یادآور مسئولیت، نظم و سابقهی بیشتر در مسیر تمرین باشد.
مراقبت از لباس
لباس تمرین باید تمیز و سالم نگه داشته شود.
مرتب کردن دوجی و هاکاما پیش و پس از تمرین، بخشی از احترام به خود، همراه تمرینی و فضای دوجو است.
لباس تمرین بخشی از ظاهر هنرجو در دوجو است و تمیزی و نظم آن، بخشی از فرهنگ تمرین محسوب میشود.
